Een aantal jaar geleden ben ik er (heel toevallig) achtergekomen dat ik een beelddenker ben. Maar ik weet nog maar sinds kort dat de meeste mensen dat niet zijn.

Beelddenken houdt in, dat je in beelden denkt en niet in taal. Als ik iets bedenk, zie ik iets voor me en dat omschrijf ik vervolgens. Zo ook als ik iets hoor of lees; dan maak ik me daar een voorstelling bij.
Beelddenken schijnt sneller te gaan dan talig denken. Als ik iets wil zeggen of schrijven, gaan mijn gedachten allerlei verschillende kanten uit. Daardoor val ik mezelf vaak in de rede als ik wat vertel (of een ander, want als het beeld me duidelijk is, dan hoeft de zin niet meer afgemaakt te worden) en typ ik de zinnen soms wel 3 keer opnieuw.

Een paar linkjes over beelddenken:
http://www.viatrias.nl/beelddenken.html
http://www.cnls.nl/beelddenken.html

Hebben jullie wel eens over beelddenken gehoord? En zijn er meer mensen op dit forum die beelddenker zijn (behalve Arjan en ik)?

Leuk nooit eerder van gehoord, ik herken wel aardig wat kenmerken bij mijzelf, maar enkele ook weer totaal niet.
Ik haal bijv. zelden woorden of cijfers door elkaar, daar ben ik dan weer te precies voor Schriftelijk kom ik ook meestal prima uit mn woorden en weet zinnen vaak goed (zo correct mogelijk) te formuleren. Maar regelmatig typ ik wel zinnen opnieuw, zelfs bij gebruik van IM
(verbaal ben ik dan ook minder snel omdat ik eerst moet bedenken/formuleren wat en hoe ik iets wil zeggen, vrij storend in m.n. discussies, fora zijn dan ook een geweldige uitvinding )

Die uitzonderingen gelden ook voor mij .
In discussies weet ik soms dat er in een redenatie van iemand iets scheef zit, maar kan ik niet uitdrukken wat er nou niet klopt. Tegen de tijd dat ik dat wel weet en onder woorden kan brengen, gaat de discussie vaak al ergens anders over. Dan laat ik het er meestal bij.

Sommige dingen zijn zeker herkenbaar, hoewel ik juist geen plannings problemen heb, ideeën meteen concreet wil maken of vaak weg droom (hoewel deze laatste me erg typisch voor een beelddenker lijkt).


Deze vond ik wel heel erg typisch voor mij

Laurens forum verhaal komt me ook herkenbaar voor. Ik zie vaak snel dat ik het er niet mee eens ben, maar lang niet altijd weet ik precies waarom of kan ik het voldoende uitleggen.

Maarja, geen idee of ik een beelddenken ben hoor. Wel een leuk onderwerp

Wat op die eerste website staat doet mij een beetje denken aan een horoscoop. Je leest een horoscoop denkt "goh dat klopt best wel" Dan lees je die voor een ander sterrenbeeld en die klopt eigenlijk net zo goed. Bij die website heb ik dan ook zoiets van "goh dat zou ik ook wel kunnen zijn". Die tweede link is iets duidelijker en nuttiger denk ik, maar dan nog zijn er dingen die wel en dingen die niet van toepassing zijn. Kort gezegd: ik herken er wel dingen in maar om nou te zeggen dat ik een beelddenker ben... ik weet het niet. Misschien moeten ze als het verder onderzocht is eens een leuk testje maken.

Nou, ik ben wel creatief, liep voor mijn eerste jaar, heb een levendige fantasie en ben sfeergevoelig (nu helemaal ) maar ik schrijf erg netjes, las al op de kleuterschool en heb geen moeite met tijdsbegrip. Al met al: bij beelddenken heb ik niet direct een plaatje, dus ik denk dat ik geen beelddenker ben.

Nou, ik heb het even doorgenomen en volgens mij ben ik geen beelddenker.

Ik ben geen beelddenker; sommige eigenschappen zijn heel sterk van toepassing, andere helemaal niet. Interessant gegeven, zo'n beelddenker. Je gaat ineens anders naar collega's en kennissen kijken.

Kijk eens hier...

ook vrij interessant.



Ik denk best wel in beelden oftewel ik maak overal een voorstelling bij. Ik ga nog even verder zoeken want ik vind dit wel heel interessant. Het wordt wel veel geassocieerd met problemen met spelling of rekenen waarvan ik dus geen last heb, en Arjan en Grijs volgens mij ook niet?

Volgens mij ben ik ook een beelddenker, maar heb geen moeite met rekenen, taal&lezen heb ik volgens mij nooit grote problemen mee gehad, op het plaatsen van mijn gedachten op papier na dan..
Bepaalde herinneringen zie ik inderdaad als gebeurtenissen of beelden, zonder veel moeite zie ik mijn oude basisschool voor mij _{Ik kan hem in principe zo uittekenen..}

interessant onderwerp..

Nu weet ik zeker dat ik een beelddenker ben:


_Bron

Veel van die karakter trekken zouden bij jou ook van andere oorsprong kunnen zijn DJ

Ik denk dat ik ook een beeld denker ben, ik weet het eigenlijk wel zeker

Ik vind het nogal een ongrijpbaar iets. Zoals het voorbeeldje hier over de boom. Ik zie dan dus een boom voor me, niet de letters B-O-O-M en ik kan me niet voorstellen dat iemand anders daadwerkelijk de letters b-o-o-m ziet. Maar andere criteria kloppen dan weer niet. Dus wat is het nou?

Bij 'boom' denk ik ook aan een boom, maar als je benadrukt dat je moet denken aan het woord : "boom" dan denk ik aan de letters. Hier zit volgens mij een piepklein addertje onder het gras.

Leuk onderwerp! Ik ben een echte begripsdenker en analyst, alhoewel ik bij boeken bijvoorbeeld wel het hele verhaal 'voor me zie' (daarom ook het nadeel als boeken verfilmd worden, mn eigen fantasieversie naar de knoppen ) Daarnaast heb ik ook situaties die ik me levendig voor ogen kan halen. Maar ik denk eerder dat iedereen dat in bepaalde mate heeft, zoals op de sites ook al staat (iedereen wordt als beelddenker geboren, maar op latere leeftijd veranderd dat meestal naar begripdenken). Ik heb nooit grote problemen met taal en rekenen gehad, maar evenmin met ruimtelijke voorstellingen maken (3D tekenen vond ik super!) en ik wordt creatief therapeut, dus dat zegt ook niet zoveel (in mijn geval). Maar mensen die mij een beetje kennen weten (denk ik) wel dat ik een nogal beredenerend typje ben...

Wat ook in me opkwam, mensen met een fotografisch geheugen, zijn dan waarschijnlijk dus ook beelddenkers?

Nee, Arjan en ik hebben daar ook geen problemen mee. Die link van jou is ook wel interessant.

Voor nog meer links: http://beelddenken.pagina.nl

Als ik aan het typen ben, vergis ik me daar regelmatig in, maar verbeter het dan wel direct. Ook de ou en au, of de ij en ei verwissel ik weleens. Ik denk dat het niemand nog is opgevallen, want ik zie het meestal direct dat ik het fout doe.

Het beelddenken gaat er volgens mij voornamelijk om, dat je in beelden (of plaatjes/gebeurtenissen) denkt en niet op een 'talige' manier. Alle andere kenmerken zijn dingen (daar heb je het al: "dingen") die erbij aanhangen, maar niet meer van toepassing zijn als je 'talig' denkt, volgens mij.

Naar mijn gevoel hoef ik geen dingen te visualiseren, omdat ik ze al 'zie' zodra ik het hoor. Ze zijn direct visueel. En als ze dat niet zijn, dan begrijp ik het niet en blijft het niet hangen.

spelling heb ik niet heel veel moeite mee, op enkele standaarddingen na, d of dt was altijd een groot dilemma voor mij en of het nou eu of ue is weet ik pas als ik een heel bekend woord opschrijf zoals deur. Bij dat soort ongein moet ik nogal eens stilstaan voordat ik het goed doe, maar ik ben wel in staat om mezelf in die dingen te corrigeren.
Plannen kan ik opzich wel, zolang ik een lijstje bijhoud (op mn werk heb ik altijd een kladje met de belangrijkste dingen omdat ik het anders geheid vergeet )

Zoals AA het zegt, hoelanger je bij de kenmerken stilstaat hoe meer je er herkent, of het nu valse herkenning is omdat je er heel erg bij stilstaat of echte herkenning is moeilijk te bepalen...

Precies Laurens. Aan de hand van wat ik tot nu toe over dit onderwerp heb gelezen, zou ik mezelf best kunnen classificeren als beelddenker omdat ik bij veel dingen iets heb van "goh dat heb ik ook". Maar als ik nu wat ga zoeken over een taaldenker, zouden daarin waarschijnlijk ook weer veel bekende dingen voorkomen.

Maar wat is dan een 'talige' manier?
Ik zie ook geen letters voor me als ik aan een boom denk.
Maar als ik met iemand bel, zie ik wel diegene voor me. Of heeft dat dan weer te maken met een levendige fantasie die ik sowieso heb??? Noem eens een voorbeeld van hoe beelddenken in zijn werk gaat. Als ik jou bijvoorbeeld vertel dat wij afgelopen maandag 9 jaar waren getrouwd. Wat zie jij dan? Of werkt dat niet zo?

hier is de adder: het gaat er niet om of je aan een boom denkt bij 'boom', maar de vraag is wat je denkt bij het woord boom. Het verschil is weliswaar klein maar toch belangrijk.

Hier iemand die op een ander forum probeert uit te leggen hoe diegene denkt:

Jouw voorbeeld in beelden:
Ik zag mezelf telefoneren om je te feliciteren .
Bij het '9 jaar getrouwd' heb ik het beeld van jullie in de keuken, lief tegen elkaar aan, jij kijkt glimlachend op naar Sander en hij streelt jou over je armen. Vraag me niet waarom ik dat beeld heb, dat weet ik niet, maar dat komt er bij mij op.
Bij 'Leonie getrouwd' zie ik trouwens bergschoenen

Lachen hee dat beelddenken.
En als je iemand belt dan zie je ook diegene voor je? Dat heb ik namelijk wel.
Maar ik vraag me af waarom je zo zeker kunt weten dat je een beelddenker bent. Denken over hoe je denkt...

Als ik het woord 'boom' lees, dan zie ik een boom voor me.
Maar dat heeft toch iedereen?
Toen ik in de ban van de ring las en daarna de film zag, dacht ik bij mezelf: hee, hoe kondern ze nou weten hoe het in mijn hoofd zat? Want het leek precies zoals ik me dat had voorgesteld. En als ik deze regels opschrijf, zie ik dat Teletubbie landschap weer voor me, dus ben ik dan ook een beelddenker?

Dat lijkt mij gewoon een geval van associeren. Een beeld bij de gedachte krijgen.

Ik heb vaak dat wanneer ik sommige cd's hoor, ik dan denk aan de wat ik vooral deed op het moment dat ik dat album vaak draaide. Bij Ayreon - Into the Electric Castle bijvoorbeeld denk ik aan het spel Gran Turismo. Dat spel was ik helemaal verslaafd aan en dat album zette ik vaak op repeat tijdens het spelen. Ik associeer dan die muziek met dat spel. Zelfde heb ik met geuren en gevoelens. Lijkt me geen beelddenken als ik dat zo met Grijs' verhaal vergelijk.

Misschien is het meer zoiets als mensen die 'de zee/de kust' beschrijven. Sommigen (auditieven) zullen zeggen: ik hoor het ruisen van de golven en het gekraai van de meeuwen; anderen (visueel ingestelden) zullen zeggen: ik zie de witte schuimkoppen en de strakblauwe lucht; weer anderen (gevoelsmatig ingestelden) zullen zeggen: ik voel het zand tussen mijn tenen en de wind op mijn huid; etc. Het is de manier waarop je denkt en dingen omschrijft en voor jezelf opslaat. En dan niet een beetje, of bij sommige dingen, maar bij de meeste dingen of alle dingen.

Ja, iedereen heeft bepaalde beelden, lijkt me, maar dan hoef je nog niet direct een beelddenker te zijn. Ik denk dat het 'em zit in hoevaak en hoe snel je in beelden denkt.
Als ik iets probeer te zeggen, zie ik eerst voor me wat ik wil zeggen en moet daarbij de woorden bedenken. Soms kom ik erg slecht uit m'n woorden, omdat ik niet de juiste woorden bij de beelden kan bedenken. Dan weet ik wel hoe ik erover denk (zie dat voor me), maar kan dat niet goed overbrengen, waardoor ik volgens mij erg onzeker over kan komen (terwijl ik dat dan niet ben).
Bij boeken zie ik altijd een bepaalde lijn van het verhaal waar meer of minder van afgeweken wordt, of schema's hoe het boek is opgebouwd. Zonder dat raak ik 'de draad kwijt' (vrij letterlijk dus). Ik heb dus niet overal een concrete voorstelling bij, soms een vaag beeld, soms schema's, soms structuren, soms lijnen, maar zelden niets.

Dat is een duidelijke omschrijving Grijs. Ik weet nu zeker dat ik geen beelddenker ben! Als ik een boek lees, zie ik geen schema voor me, maar beeld ik me in hoe de personen eruitzien en de omgeving enzo. Ik heb zelfs een beetje de pest aan schema's. Ik vind het bevoorbeeld hinderlijk als iemand een verhaal puntsgewijs op papier zet, ik vind het makkelijker lezen in een tekstverband (Sander bijvoorbeeld vind het makkelijker om in punten te denken, hoewel ik geen idee heb of hij een beelddenker is, ik zal het hem eens vragen).
En over het spreken hoeven we het niet te denken. Als ik eerst een beeld zou hebben en dan iets zou gaan zeggen, had ik een andere reputatie

En als iemand iets zegt waar ik het bijvoorbeeld niet mee eens ben, heb ik niet direct een beeld voor me, maar een gevoel. Vanuit dat gevoel reageer ik. Intuitief dus. Is dat dan ook talig?

Nee, gevoelsmatig

dacht ik al...!
Maar ik bedoel, nisschien als je een gevoelsmatige denker ben (of intuitief) dat je dan automatisch geen beelddenker kunt zijn en dus ook automatisch een talige denker bent?

Ik denk niet dat het een het ander uitsluit, maar dat het meer is van de hoeveelheid (wat al eerder werd genoemd). Een beelddenker zal ook weleens 'talig' of gevoelsmatig denken, maar in verhouding tot het beelddenken veeeeel minder. Denken is niet zo simpel als puur rechtsom of linksom...

Ik weet er alles van...

Uiteraard

Best wel vaag onderwerp, als je erover na gaat denken is iedereen wel een beetje beelddenker
_{Hoe zit het eigenlijk met andere zintuigelijke waarnemingen? als je bijvoorbeeld een pak koekjes ziet en je je precies kan inbeelden hoe het desbetreffende koekje zal smaken en voelen als het verscheurd word door je tanden? hoe vaag kan je zijn.. )}

Ben er zojuist achtergekomen dat ik het ook wel heb..

Ik ga even de criteria bij langs (of kan ik nu al ophouden en concluderen dat ik geen beelddenker ben? )

o Beelddenkers hebben vaak moeite met tijd en tijdsbegrip. Leren klokkijken kan vaak problemen geven.
Dit heeft te maken met het gegeven dat een beelddenker analoog denkt (alles tegelijk) en niet opeenvolgend. Tijd is per definitie opeenvolgend...
Nee

o Leren rekenen verloopt meestal met problemen. Soms worden getallen omgekeerd genoteerd: 21 i.p.v. 12.
De opeenvolging zegt de beelddenker immers niet zo veel.
Nee

o Het leren lezen verloopt moeizaam en geeft soms onoverkomelijke problemen. Met name simpele woordjes zoals: de, het en een geven problemen. Dit komt omdat beelddenkers zich hier geen concreet beeld bij kunnen vormen. Het zegt ze niets en bijgevolg kunnen ze het zich niet eigen maken.
De beelddenker is constant bezig een vertaalslag te maken naar beelden en transformeert die weer naar taal.
Nee

o Beelddenkers weten zich gebeurtenissen uit hun vroegste jeugd - zelfs uit de babytijd - te herinneren.
Ja

o Op bepaalde gebieden kunnen ze uitblinken, bijv. bij de creatieve vakken.
Nee

o Automatiseren, bijvoorbeeld het leren van de tafels geeft vaak problemen.
Ja

o Op jonge leeftijd lijkt het kind vaak slim en in ontwikkeling (taal) voor op leeftijdsgenoten.
Ja

o Beelddenkers lopen vaak al heel snel: binnen het jaar.
Ja

o Uitspraken worden nogal eens heel letterlijk genomen
Ja

o Ze hebben meestal een levendige fantasie.
Ja

o Beelddenkers zijn meestal heel sfeergevoelig.
Ja

o Het handschrift is meestal niet om aan te zien: de beelddenker wil alles tegelijk en het liefst door elkaar, volgens het principe "klaar is klaar".
Nee

o Op school worden ze nogal eens voor onoplettend en ongeinteresseerd uitgemaakt, terwijl de ouders thuis het idee hebben dat hun kind juist heel nieuwsgierig en leergierig is.
Nee

of je kijkt te veel tv

Ik wil vanavond het op video opgenomen RTL Nieuws jaaroverzicht gaan bekijken. Geldt dat ook als beelddenken?

IK SNAP ER NIETS VAN!!!

Lees anders het gehele topic nog een keertje door, staan heel wat voorbeelden/beschrijving etc..
Misschien dat googlen op 'beelddenken' ook wat oplevert.

Zou het trouwens kunnen dat alleen beelddenkers echt snappen wat beelddenken is? Hetzelfde als mensen die hoogsensitief zijn bijvoorbeeld (HSP), dat alleen zij snappen hoe het precies werkt...

En natuurlijk is de eerste vereiste om uberhaupt te denken, wil je er iets van snappen.

Ja? Denk je?

Ik denk dat ik het 'uberhaupt denken' niet geheel beheers.

Heb je er wel een beeld bij?

Ontopic allemaal

Ja, ik denk dat dat heel goed kan. Gezien alle vragen die ik in dit topic gesteld heb, kun je misschien concluderen dat ik daarom géén beelddenker ben (is dat tenminste ook duidelijk). Dus: alleen als je begrijpt waar het hier over gaat ben je een beelddenker!

Weet je dat er een stripboek bestaat over beelddenken: Tom Poes en de Waggelgedachten.

Volgens mij is dat het boek waardoor ik erachter kwam dat ik beelddenker was! Ik had het een keer in een winkel zien liggen en ingekeken.