Hoe maak je nou mooie foto's?

Je moet beginnen met je te realiseren dat mooie foto's niet gemaakt worden door de camera maar door de persoon achter de camera. Mooie plaatjes komen niet vanzelf, het heeft dan ook weinig zin om direkt een superdeluxe digitale spiegelreflexcamera te kopen in de hoop dat je dan meteen mooiere foto's maakt. Zelfs een simpel compactcameraatje kan al ruim voldoende zijn.

Het leren composeren is waar het allemaal mee begint. Als je een foto maakt van iets moet je ook een foto maken van hetgeen je op de foto wil hebben, en niet de hele omgeving meenemen. Er geldt: minder is meer. Hoe minder storende niet-belangrijke dingen er op de foto staan, hoe meer het onderwerp naar voren komt. Composeren van een plaatje doe je niet alleen door je camera te pakken en te richten op wat je wil fotograferen, en af te drukken. Natuurlijk heb je de camera nodig, maar op het moment dat je door de zoeker kijkt direkt afdrukken is uit den boze. Speel een beetje met de compositie. Probeer bij het fotograferen van personen eens door de knieen te gaan, en zie hoe dat het beeld al compleet verandert. Stap een stukje naar voren, naar achteren en kijk hoe jij vindt dat het plaatje mooi is. Dan druk je pas af.

Trek je niet alles aan van "de regels". Begin niet direkt met het instellen van sluitertijden en diafragma's. Toen ik net begon heb ik wel eens series van 10 foto's van hetzelfde landschap gemaakt met 10 verschillende instellingen. Als ik die 10 foto's nu terugzie kan ik de verschillen niet vinden. Perfectioneer eerst de compositie, krijg het gevoel te pakken. Vooral met een automatische camera is het echt niet altijd nodig om alles met de hand in te stellen. De huidige automatische camera's zijn het produkt van jarenlange ontwikkeling, de camera weet over het algemeen prima de jusite instelling te vinden. Nou zijn er natuurlijk uitzonderingen te over maar daar loop je in een later stadium vanzelf tegenaan. Dat is een doorontwikkeling, niet het basisbeginsel. Maak veel foto's en verwacht niet dat je eerste rolletje meteen al volstaat met prachtige plaatjes. Fotograferen moet je leren. Realiseer je dat ook professionele fotografen vaak maar enkele echt mooie foto's op hun rolletje (of geheugen) hebben staan en de rest de prullenbak in gaat.

Als je eenmaal zo ver bent dat je de compositie te pakken hebt kun je gaan nadenken over de techniek. Als je in je foto dingen ziet die je niet aanstaan kun je daar aan gaan werken. Bijvoorbeeld gezichten van mensen waar veel te veel schaduw in zit. Die had je dus moeten inflitsen. Ook buiten! Of een portret waarin het gezicht wegvalt tegen de achtergrond, dan had je meer scherptediepte moeten gebruiken. (kleinere diafragmawaarde=minder scherptediepte=meer vervaging van de achtergrond)

Als je zover bent kun je na gaan denken over het gebruik van filters, andere lenzen en betere camera's. Probeer veel maar maak het niet te bont. Ik vergelijk het vaak met videobewerking. In je video's kun je ook wel allemaal leuke effectjes stoppen maar vaak wordt het daardoor alleen maar kinderachtig en overdreven. Zo is het ook met filters. Gebruik een filter wanneer nodig maar gebruik ze niet om het gebruik ervan. Een polarisatiefilter bijvoorbeeld kun je prima gebruiken om hinderlijke reflecties te voorkomen, om "door water heen te kijken" of om dieptevervaging te voorkomen (bijvoorbeeld in de bergen of bij weidse landschappen) maar deze biedt weinig extra's bij portretfotografie. Een gekleurd filter kan leuk zijn voor effecten maar biedt vaak weinig extra's. Voor zwart/wit fotografie gebruik je trouwens wel vaak een oranje filter om de helderheid wat op te halen. De "speelgoedfilters" vind ik helemaal uit den boze. Ik bedoel dan filters die het plaatje vervagen, er een soort mozaiekje van te maken, sterretjes van lichtjes maken enzovoort. Leuk om mee te spelen, niet leuk voor serieuze fotografie.

Basically: je moet het grotendeels zelf leren. Koop pas een andere camera als je zeker weet dat je het nodig hebt en niet om indruk te maken op de buren.

Een vriend van mij heeft een hele mooie spiegelreflex en supermooie lenzen en een fantastische flitser, hij kent de theorie maar kan alleen maar mooie foto's maken door naast mij te gaan zitten en precies dezelfde foto te maken als ik. Hij wil met alle geweld precies weten wat mijn camera-instellingen waren bij een mooi plaatje maar ik weet het niet. Maak je daar dus ook niet al te druk om.